هنگام ظهور پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را در مكّه به او خبر داد ؛ و به او دستور داد كه در شمار پيروان آن حضرت درآيد . وى چون از سفر بازگشت ، مطلع شد كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مردم را به سوى خداوند دعوت مىكند و بى درنگ نزد آن حضرت رفت و اسلام آورد . « 1 » عثمان بن عفان گويد كه او در يكى از دروازه‌هاى شام از زنى كاهن شنيد كه احمد صلى الله عليه و آله و سلم ظهور كرده است ، آن گاه به مكّه بازگشت ، ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مبعوث گشته و مردم را به سوى خداوند عزّوجلّ دعوت مىكند . « 2 » دربارهء اسلام طلحة بن عبيدالله گويند : در بُصرى بود كه از راهبى شنيد پيامبرى به نام احمد ظهور كرده است . چون به مكّه رفت ، شنيد كه مردم مىگويند : محمد پسر عبدالله ادعاى پيامبرى كرده است . آن گاه نزد ابوبكر رفت و موضوع را از او جويا شد . او نيز وى را از موضوع آگاه ساخت و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم برد ؛ و طلحه اسلام آورد . « 3 » برخى از صحابه ، بر حفظ پيوند محكم با يهود و كمك گرفتن از انديشه آنان چنان اصرار و پافشارى داشتند كه جرأت كردند با كمال جسارت ، صفحاتىاز تورات را بياورند و بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بخوانند و بدين وسيله آن حضرت را به شدّت بيازارند ! در خبر آمده است : عمر بن خطاب [ به نزد حضرت ] آمد و گفت : من نزد يكى از برادران يهوديم ( از قريظه ) رفتم و او سخنان پرمعنايى را از تورات برايم نوشت ، آيا اجازه مىدهيد كه آن را براى شما بخوانم ؟ ( راوى گويد ) چهره رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دگرگون شد ؛ و عبدالله گفت : خدا عقل تو را مسخ كند آيا رنگ رخسار پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را نمىبينى ؟ در اين هنگام عمر گفت : رضايت دادم به اين كه اللّه ، پروردگارم و اسلام دينم و محمد صلى الله عليه و آله و سلم پيامبرم باشد . گويند : در اين هنگام چهرهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم باز شد و فرمود : به آن كه جانم به دست اوست سوگند ، چنانچه موسى در ميان شما پيدا شود و شما مرا رها و از او پيروى كنيد ، گمراه شده‌ايد ! شما سهم من از امّت‌ها و من سهم شما از پيامبرانم . « 4 »

--> ( 1 ) - البدء والتاريخ ، ج 5 ، ص 77 . ( 2 ) - دلائل النّبوه ، اصفهانى ، ص 70 . ( 3 ) - البدء والتاريخ ، ج 5 ، ص 82 ؛ مستدرك الحاكم ، ج 3 ، ص 396 والبدايه والنهايه ، ج 3 ، ص 29 . ( 4 ) - المصنف ، عبدالرزاق ، ج 10 ، ص 313 - 314 ؛ ابن ابى شيبه نيز در كتاب مصنف خويش آن را آورده است : ج 9 ، ص 47 ، شمارهء 6472 ، چاپ بمبئى ، هند ؛ نيز ر . ك . مسند احمد بن حنبل ، ج 3 ، ص 387 .